Krótka historia Michaela Jordana

 

Michael Jordan urodził się 17 lutego 1963 roku. Przyjmując stypendium koszykówki na University of North Carolina, został drugim studentem Tarheela, który grał każdy mecz. Jordan został uznany Amatorem Roku w Atlantic Coast Conference (ACC) i zdobył mistrzostwo National Collegiate Athletic Association (NCAA) w 1982 roku. Prowadził ACC w punktacji i został ogłoszony najlepszym graczem uczelni w roku 1983 i 1984. Jordan opuścił Karolinę Północną i został wybrany przez Chicago Bulls jako trzeci ogólny wybór w drafcie z 1984 roku.

Złamana stopa odsunęła Jordana na 64 mecze w sezonie 1985-1986. Wrócił, zdobywając 49 punktów w meczu z Boston Celtics w pierwszym meczu playoffów i 63 w drugim – w NBA. W sezonie 1986-1987 Jordan stał się pierwszym graczem od Wilt’a Chamberlain’a, który zdobył w sezonie 3,000 punktów. Bulls wygrali tytuły NBA 1991-1993. W 1994 roku Jordan dołączył do drużyny baseballowej minor league – Chicago White Sox, powracając do Bulls na pozostały sezon 1994-1995. Sezon 1995-1996 zespół zakończył 72-10, kolejny rekord NBA. The Bulls zdobyli czwarty tytuł NBA w 1996 r., piąty w 1997 r. i szósty w 1998 r., w którym Jordan zdobył swoją szóstą nagrodę MVP w finale NBA,

Jordan brał udział w Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1984 i 1982, zdobywając złote medale dla Stanów Zjednoczonych. Został okrzyknięty 1985 Rookie of the Year, najlepszym obrońcą roku 1988, pięciokrotnym NBA MVP, jego rekord kariery to 28,5 punktów na mecz, grał w 11 grach All-Star (tak na prawdę w 10, jeden opuścił przez uraz) i trzykrotnie nazwano MVP meczu gwiazd. Jordan przeszedł na emeryturę 13 stycznia 1999 roku.